Ik was twaalf jaar oud, had een gebrekkige kennis van het Engels, en wist geen sikkepit van de regels van Dungeons en Dragons.
Ik maakte mezelf lid van een campaign. Het eerste dat natuurlijk gedaan moest worden, was een character sheet, de samenvatting van je personage, de vaardigheden, de wapens, leeftijd, achtergrond, en een heleboel wiskundig berekende krachten en eigenschappen. Ik, zonder enig besef van de formules achter die cijfers, vond mijn medespelers maar zwakkelingen, die van weinig durf getuigden, en gokte op een iets minder bescheiden getal voor de mij totaal onbekende categorieën. Dat zal hen leren, de losers!
Uitrusting? Uiteraard had ik een stenen bijl, en uiteraard heette die "Axe Of Stone". Ik was dan ook een dwerg met de opmerkelijke naam "Thror Stoneblade", een dwerg die op geen enkel vlak enigzins getuigde van originaliteit - hij werkte in een mijn, hield van zijn familie en stond op zijn eer, en sprak met een mysterieus Schots accent. Alle cliché's der dwergen in één personage gestopt, besloot ik dat Thror klaar was voor actie. Waar mijn medespelers biografieën van zo'n tweehonderd regels hadden geschreven, hield ik het op een bescheiden 10 regels.
Ondanks mijn onbegrip van het hele systeem, merkte er niemand iets op aan mijn personage, en kwam ik de campaign in. Zo gezegd, zo gedaan, onze groep ging op pad door het woud, ik postte ijverijg mee en amuseerde me te pletter.
Tot onze groep aankwam bij een rivier.
Ziet u, ongeveer alle deelnemers waren mannelijk. En vrijgezel. En ongeveer al hun personages waren rondborstige elfen, voorzien van sensuele lippen, lokken zo weelderig als het Great Barrier Reef en gebeeldhouwde dijen. Het heeft me verbazend lang geduurd om tussen deze twee dingen een verband te zien.
Ik, daarentegen, was een zwijgzame dwerg, gezegend met onnatuurlijk veel PHP, M en AC, en een stenen bijl. Maar geen van die attributen konden me voorbereiden op wat er zou gebeuren gaan.
De wulpse, zwoele elfen besloten een bad te nemen. Ik, onschuldig en jong, ging verderop "wash my beard and clean my axe", trots en fier als Thror was. We hadden nog een verre tocht voor de boeg en mijn bijl moest piekfijn in orde zijn, om alle monsters te verslaan! In enkele regels vertelde ik hoe ik naar de rivier slofte en op een steen ging zitten.
De anderen verloren echter de aandacht. In plaats van zoals ik hun aandacht bij de queeste te houden, begonnen ze elkaar giechelend en met virtuoos taalgebruik uit te kleden en andere intieme betrekkingen uit te voeren. Ik las deze posts met weinig aandacht en lichte ergernis. Er was geen tijd voor seks! De monsters lagen te wachten!
Pagina na pagina werd echter gewijd aan deze waterval-orgie. Ergens tussenin gooide ik een hulpeloos berichtje over mijn bijl die steeds properder werd, maar de vrijgezellen leefden zich volkomen uit in hun lesbo-erotisch verhaaltje.
Thror Stoneblade en ik keken toe. Ze namen dit duidelijk helemaal niet serieus! Gezellig hoor, jongens!
Gelukkig hielden ze er snel mee op, en gingen we verder op pad. Ik moest echter een oogje in het zeil houden, want het was nog geen seconde rustig of ze lagen alweer in elkaars armen. Pruilend keek ik toe, stampvoetend om hun weinig efficiënte verhaallijnen, volkomen belust op het een kopje kleiner maken van al onze vijanden.
De campaign werd afgelast nog voor het eerste gevecht had plaatsgevonden. Volkomen getraumatiseerd door deze kennismaking met het elfenras, ging Thror Stoneblade op voortijdig pensioen. Jelle Van de Vijver, daarentegen, had de smaak te pakken.
